۱ - النوبة الثالثة
رشیدالدین میبدیقوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم ای صیقل آیینه یقین ای حلقه در سرای قدم ای کیمیای دولت کلمات ای علم لشگر قرآن ای مرغی که پر و بالت از قدم و منقار از مشیت مخلب از حکمت از هواء فردا نیت در آمده و بر شاخ قدس آشیان نهاده و صد هزار و اند هزار مرغ نبوت بزیر آورده و در عالم احکام گذاشته که رایی تا آستانش ببوسیم یا که باشی تا از تو نشانی جوییم در کدام بادیه ای تا جان ها در آن بادیه در طلب تو نفقت کنیم
بسیار خلایق اند جویان رهت
کشته شده عالمی بهول سپهت
تا برمه چارده نهادی کلهت
بینم کله ملوک در خاک رهت
سبح لله ما فی السماوات و ما فی الأرض بر ذوق جوانمردان طریقت تسبیح اینجا سباحت اسرار دوستانست در بحار اجلال حق ایشان که در بحر نور اعظم غوص میکنند و جواهر توحید بیرون همی آرند و در سلک ایمان میکشند جوانمردانی که قدم بر بساط قرب دارند بحد اتحاد رسیده و دویی برخاسته دست اغیار از ایشان کوتاه شده و سرهاشان بر حقایق حق مطلع شده از علایق و خلایق ببریدند تا مجاور کعبه وصال گشتند بوسایط و شرایط بگذشتند تا معتکف کوی اقبال شدند
