۲ - النوبة الاولى

للفقراء المهاجرین درویشان را که از خان و مان خود هجرت کردند

الذین أخرجوا من دیارهم و أموالهم که ایشان را بیرون کردند از خان و مانهای ایشان و از سود و زیانهای ایشان یبتغون فضلا من الله و رضوانا فضل خدای میجویند و خشنودی او و ینصرون الله و رسوله یاری میدهند دین خدای را و رسول او را أولیک هم الصادقون ۸ ایشانند آن راست گویان

و الذین تبوؤا الدار و ایشان که جایگاه گرفتند سرای اسلام را

و الإیمان من قبلهم و دین را و ایمان را پیش از قدوم مهاجران یحبون من هاجر إلیهم دوست میدارند هر که بایشان آید و لا یجدون فی صدورهم حاجة مما أوتوا و هیچ وایست و نیاز نیافتند در تن خویش از هر چه الله مهاجران را داد و یؤثرون علی أنفسهم و بر خود میگزینند

و لو کان بهم خصاصة هر چند که بطعام دلاسا و نیازمندان و من یوق شح نفسه و هر که باز داشتند ازو نتاوستن با خویشتن در کار مال دنیا فأولیک هم المفلحون ۹ ایشان آنند که بنیک روز بماندند

و الذین جاؤ من بعدهم و ایشان که از پس مهاجران و انصار در رسند

یقولون ربنا میگویند خداوند ما اغفر لنا بیامرز ما را و لإخواننا الذین سبقونا بالإیمان و آن برادران ما را که پیشی کردند بر ما بایمان و لا تجعل فی قلوبنا غلا للذین آمنوا و در دلهای ما کین منه گرویدگان را ربنا إنک رؤف رحیم ۱۰ خداوند ما تو بخشاینده ای سخت مهربان