النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
سبح لله بپاکی بستود الله را ما فی السماوات و ما فی الأرض هر چه در آسمانها و زمینها چیزست و هو العزیز و اوست تاونده با هر کاونده و بهیچ هست نماننده الحکیم ۱ راست دان راست کار
یا أیها الذین آمنوا ای گرویدگان لم تقولون ما لا تفعلون ۲
چرا می گویید آنچه نمیکنید
کبر مقتا عند الله بزرگ زشتی است بنزدیک الله أن تقولوا ما لا تفعلون ۳ که می گویید آنچه نکنید
إن الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله دوست دارد الله ایشان را که جنگ میکنند از بهر او صفا قطار قطار جوق جوق کأنهم بنیان مرصوص ۴ گویی ایشان دیواری اند درهم رسته
و إذ قال موسی لقومه موسی ع گفت قوم خویش را یا قوم لم تؤذوننی ای قوم چرا میرنجانید مرا و قد تعلمون أنی رسول الله إلیکم و میدانید که من فرستاده الله ام بشما فلما زاغوا چون بگشتند از فرمانبرداری أزاغ الله قلوبهم الله دلهای ایشان بگردانید و الله لا یهدی القوم الفاسقین ۵ و الله راه ننماید بیرون شدگان را از اطاعت
