النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان

یسبح لله بپاکی می ستاید الله را ما فی السماوات و ما فی الأرض هر چه در آسمانهاست و در زمین الملک القدوس آن پادشاه پاک ستوده بی عیب العزیز بی همتا الحکیم ۱ دانای راست کار راست دانش

هو الذی بعث فی الأمیین الله اوست که فرستاد در میان ناخوانندگان و نادبیران رسولا منهم فرستاده ای هم از ایشان یتلوا علیهم آیاته می خواند سخنان خداوند خویش برایشان و یزکیهم و ایشان را هنری میکند و پاک و یعلمهم الکتاب و در ایشان میآموزد قرآن و الحکمة و علم راست و إن کانوا من قبل لفی ضلال مبین ۲ و نبودند از این پیش مگر در گمراهی آشکارا

و آخرین منهم و دیگران اند هم از ایشان لما یلحقوا بهم که در نرسیده اند نیز با ایشان و هو العزیز الحکیم ۳ و اوست بی همتای دانا

ذلک فضل الله آن نیکوکاری الله است یؤتیه من یشاء او را دهد که خود خواهد و الله ذو الفضل العظیم ۴ و الله با فضل بزرگوار است

مثل الذین حملوا التوراة ثم لم یحملوها مثل ایشان که ایشان را گفتند که تورات بردارید و برنداشتند کمثل الحمار یحمل أسفارا راست سان ایشان چون سان خر است که کراسه هایی برگیرد بیس مثل القوم بد مثل است مثل این قوم الذین کذبوا بآیات الله ایشان بدروغ فرا میدارند سخنان الله و الله لا یهدی القوم الظالمین ۵ الله راه نمای و کارساز ستمکاران نیست قل بگو یا أیها الذین هادوا ای ایشان که جهود شدند إن زعمتم أنکم أولیاء لله من دون الناس اگر می گویید که شما دوستان الله اید جز از همه مردمان فتمنوا الموت پس مرگ آرزو خواهید إن کنتم صادقین ۶ اگر راست می گویید