النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
یا أیها النبی ای پیغامبر لم تحرم ما أحل الله لک چرا حرام میکنی و می ببندی آنچه الله حلال کرد ترا و بگشاد تبتغی مرضات أزواجک باین که میکنی خشنودی زنان خود میجویی و الله غفور رحیم ۱ الله آمرزگاری مهربانست
قد فرض الله لکم تحلة أیمانکم الله تقدیر کرد و باز انداخت باز گشادن تنگی سوگندان شما و الله مولاکم و الله یار شماست و هو العلیم الحکیم ۲ و او دانای است راست دانش
و إذ أسر النبی راز کرد پیغامبر إلی بعض أزواجه حدیثا با یکی از زنان خویش سخنی فلما نبأت به چون آن زن آن سخن بگفت دیگری را و أظهره الله علیه و الله او را آگاه کرد از آن عرف بعضه و أعرض عن بعض لختی از قصه باز گفت در عتاب و بعضی باز نگفت فلما نبأها به چون آن زن را خبر کرد بآن قالت من أنبأک هذا گفت ترا این خبر که کرد قال نبأنی العلیم الخبیر ۳ گفت خبر کرد مرا آن دانا و آگاه
إن تتوبا إلی الله اگر باز گردید بتوبه هر دو فقد صغت قلوبکما هست جای آنکه دلهای شما بگشته از طاعت و از رسول و إن تظاهرا علیه و اگر هم پشت شوید بر او فإن الله هو مولاه الله از سوی اوست و یار اوست
