النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان

تبارک بزرگست و بزرگوار و با برکت خداوند در کردگاری و کارسازی الذی بیده الملک او که بدست اوست پادشاهی

و هو علی کل شی ء قدیر ۱ و او بر همه چیز تواناست

الذی خلق الموت و الحیاة او که بیافرید مرگی و زندگانی

لیبلوکم أیکم أحسن عملا تا بیازماید شما را که کیست از شما نکوکارتر و هو العزیز الغفور ۲ و اوست که تواند و تاود اما می پوشد و میآمرزد

الذی خلق سبع سماوات طباقا او که بیافرید هفت آسمان طبق طبق زبر یکدیگر ما تری فی خلق الرحمن من تفاوت نبینی در آفرینش رحمن چیزی فروشده تا چیزی درمی باید فارجع البصر چشم خویش و نگرستن خویش بآن باز گردان هل تری من فطور ۳ تا خود هیچ شکافی بینی در آسمان یا گشادی

ثم ارجع البصر کرتین باز چشم خویش و نگریستن خویش باز آر دیگر باره ینقلب إلیک البصر با پس آید با تو چشم از نگریستن و عیب جستن خاسیا کم آمده و با پس مانده و هو حسیر ۴ و او مانده و باز ایستاده