النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند جهاندار دشمن پرور ببخشایندگی دوست بخشای بمهربانی

سأل سایل پرسید پرسنده ای بعذاب واقع ۱ از عذابی که بودنی است و افتادنی

للکافرین ناگرویدگان را لیس له دافع ۲

من الله آن را باز دارنده ای و باز پس برنده ای نیست از خدای عز و جل ذی المعارج ۳ آن خداوند صفتهای بلند و عطاهای بشکوه

تعرج الملایکة و الروح إلیه بسوی او بر می شود فریشتگان و جبرییل فی یوم کان مقداره خمسین ألف سنة ۴ در روزی که اندازه آن پنجاه هزار سال بود

فاصبر صبرا جمیلا ۵ تو شکیبایی کن شکیبایی کردن نیکو

إنهم یرونه بعیدا ۶ ایشان آن روز را نابودنی می بینند

و نراه قریبا ۷ و ما آن را بودنی می بینیم ایشان آن روز را دور می بینند و دیر و ما آن را نزدیک می بینیم و زود

یوم تکون السماء کالمهل ۸ آن روز که آسمان از بیم چون دردی زیت گردد یا چون مس گداخته