النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان

و النازعات غرقا ۱ سوگند است بستارگان شتابان و هموار روان تا آن گه که در چشمه مغرب فرو شوند

و الناشطات نشطا ۲ بستارگان که از مشرق در میگیرند و میروند تا بمغرب رسند

و السابحات سبحا ۳ و بستارگان روان که در فلک در موج اشناو میکنند

فالسابقات سبقا ۴ و بستارگان که در رفتن بر یکدیگر پیشی می کنند

یوم ترجف الراجفة ۶ آن روز که بجنبد زمین جنبیدنی

فالمدبرات أمرا ۵ بفرشتگان که بفرمان کارها میسازند و باز می اندازند

تتبعها الرادفة ۷ و بر پی آن ایستد پسینه آمدنی

قلوب یومیذ واجفة ۸ دلهای است آن روز ترسنده و لرزنده

أبصارها خاشعة ۹ چشمهای ایشان فروشده خواری در آن پیدا و فرو شکسته از بیم در دیده نگران

یقولون میگویند أ إنا لمردودون فی الحافرة ۱۰ باش ما را با همان زندگانی خواهند برد که نخست داشتیم