النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان

إذا الشمس کورت ۱ آن گه که خورشید در گردانند و در زمین اندازند

و إذا النجوم انکدرت ۲ و آن گه که ستارگان در زمین ریزند

و إذا الجبال سیرت ۳ و آن گه که کوه ها بروانند

و إذا العشار عطلت ۴ و آن گه که ماده شتران نجویند و نکوشند

و إذا الوحوش حشرت ۵ و آن گه که دشتیان و کوهیان از جانوران پس آن که خاک گشتند فراهم آرند

و إذا البحار سجرت ۶ و آن گه که دریاها از یکدیگر بر کنند و آن گه که آن را آتش کنند

و إذا النفوس زوجت ۷ و آن گه که هر کسی را با همکار او جفت کنند

و إذا الموؤدة سیلت ۸ و آن گه که دختر خود زنده در گور کرده بپرسند بأی ذنب قتلت ۹ که بچه گناه کشتند او را

و إذا الصحف نشرت ۱۰ و آن گه که نامه های کردارها باز گشاده آید

و إذا السماء کشطت ۱۱ و آن گه که آسمان از زبر در کشند

و إذا الجحیم سعرت ۱۲ و آن گه که آتش برافروزند و نیروی دهند