النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
و السماء ذات البروج ۱ باین آسمان با برجها
و الیوم الموعود ۲ و بآن روز نام زد کرده خاست و با هم آمد خلق را
و شاهد و مشهود ۳ و گواهی و باو که گواهی دهند ورو
قتل أصحاب الأخدود ۴ نفریده و کشته باد خداوندان آن کنده
النار ذات الوقود ۵ آن آتش با افروز
إذ هم علیها قعود ۶ آن گه که نشسته بودند نزدیک آن آتش
و هم علی ما یفعلون بالمؤمنین شهود ۷ و ایشان بر آنچه میکردند با مؤمنان گواهان اند
و ما نقموا منهم و دشوار نیامد و ناپسند ایشان را از آن گرویدگان إلا أن یؤمنوا بالله مگر آنکه ایشان بخدای عز و جل می بگرویدند العزیز الحمید ۸ آن بزرگوار نکو نام ستوده
الذی له ملک السماوات و الأرض آن خداوند که او راست پادشاهی آسمانها و زمینها و الله علی کل شی ء شهید ۹ و الله بر همه چیز گواهست
إن الذین فتنوا المؤمنین و المؤمنات ایشان که گرویدگان را میسوختند مردان و زنان ثم لم یتوبوا فلهم عذاب جهنم و پس آن توبه نکردند ایشان را عذاب دوزخ است و لهم عذاب الحریق ۱۰ و ایشان را عذاب آتش
