النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان

هل أتاک حدیث الغاشیة ۱ رسید بتو سخن آن روز که در آید بر هر چیز و بر هر کس

وجوه یومیذ خاشعة ۲ رویهاست آن روز فرو شکسته از خواری

عاملة ناصبة ۳ درین جهان کار کنندگان و رنجوران

تصلی نارا حامیة ۴ و در آن جهان بآتش سوزان رسان

تسقی من عین آنیة ۵ می آشامانند ایشان را از چشمه های بغایت گرمی رسیده جوشان

لیس لهم طعام نیست ایشان را هیچ خورش إلا من ضریع ۶ مگر از خار درشت تلخ

لا یسمن و لا یغنی من جوع ۷ که نه فربه کند و نه از گرسنگی سود دارد

وجوه یومیذ ناعمة ۸ رویهاست آن روز بناز

لسعیها راضیة ۹ کردار خویش را پسندگار

فی جنة عالیة ۱۰ در بهشتی بر بالای

لا تسمع فیها لاغیة ۱۱ در بهشت هیچ سخن نابکار و ناخوش نشنوند

فیها عین جاریة ۱۲ در آن بهشت چشمه های روان

و أکواب موضوعة ۱۴ و پیرایه های شراب نهاده

فیها سرر مرفوعة ۱۳ در آن تختها است بلند برداشته

و نمارق مصفوفة ۱۵ و بالشها نهاده بر رسته