النوبة الاولى
رشیدالدین میبدیقوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
و النهار إذا تجلی ۲ و بروز که روشن گردد و پیدا
و اللیل إذا یغشی ۱ بشب که در سر جهانیان درآید
و ما خلق الذکر و الأنثی ۳ بآفرینش نر و ماده
إن سعیکم لشتی ۴ که کردار شما بس پراکنده است و دورادور از یکدیگر
فأما من أعطی اما آن کس که از تن و مال خویش حق بداد و اتقی ۵ و بپرهیزید
و صدق بالحسنی ۶ و وعده نیکو استوار داشت
فسنیسره للیسری ۷ آری او را ساخته کنیم و آسان
و أما من بخل و استغنی ۸ و اما آن که دست فرو گرفت و خود را بی نیاز دید
و کذب بالحسنی ۹ و وعده را دروغ شمرد
فسنیسره للعسری ۱۰ آری ساخته کنیم و آسان کار راه دوزخ او را
و ما یغنی عنه ماله و چه سود دارد و چه بکار آید او را مال او إذا تردی ۱۱ آن گاه که بسر در دوزخ افتد
إن علینا للهدی ۱۲ بر ماست آگاه کردن
و إن لنا للآخرة و الأولی ۱۳ و ما راست آن گیتی و این گیتی
فأنذرتکم آگاه کردیم شما را نارا تلظی ۱۴ از آتشی زبانه زنان
