النوبة الثانیة

این سوره صد و سی حرفست سی و سه کلمه نه آیت جمله به مکه فرو آمد

و درین سوره ناسخ و منسوخ نیست و در فضیلت سوره خبر ابی بن کعب است از پیغامبر ص گفت هر که این سوره بر خواند الله تعالی او را بعدد هر کس که پیغامبری را افسوس داشته ده نیکی در دیوان او بنویسد و این سوره اندر شأن کافران مکه فرو آمد ولید مغیره و امیة خلف و اخنس شریق که بر رهگذر مصطفی ص و یاران می نشستند چون یکی از ایشان بگذشتی از پس وی سخن ناسزا گفتندی بلب همی گزیدند و بچشم و ابرو همی نمودند و بزبان همی گفتند گهی رویاروی طعن همی کردند و ناسزا همی گفتند گهی از پس پشت عیب همی جستند و افسوس همی داشتند تا رب العزة این سوره در شأن ایشان فرو فرستاد و بد سرانجامی ایشان بیان کرد گفت ویل لکل همزة لمزة و قیل هو عام فی حق کل من هذه صفته قال ابن عباس الهمزة و اللمزة معناهما واحد و هو العیاب المشاء بالنمیمة المفرق بین الاحبة الباغی للبری ء العیب

روی عن اسماء بنت یزید قالت قال رسول الله ص الا اخبرکم بخیارکم قالوا بلی یا رسول الله قال الذین اذا رأوا ذکر الله عز و جل ثم قال اخبرکم بشرارکم قالوا بلی قال المشاؤن بالنمیمة المفرقون بین الاحبة الباغون للبرءاء العیب

و قال مقاتل الهمزة الذی یعیبک فی الغیب و اللمزة یعیبک فی الوجه و قال ابو العالیة و الحسن علی ضده و قال سعید بن جبیر و قتادة الهمزة الذی یأکل لحوم الناس یغتابهم و اللمزة الطعان علیهم و قال ابن زید الهمزة الذی یهمز الناس بیده و یضربهم و اللمزة الذی یلمز الناس بلسانه و یعیبهم و یرمز بحاجبه و یشیر برأسه و الهمزة و اللمزة ساکنتا المیم الذی یفعل ذلک به