۱ - النوبة الاولى
قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان الم ۱ منم خداوند الله نام داناتر دانا بهر کس و هر چیز و هر هنگام أ حسب الناس أن یترکوا پنداشتند مردمان که ایشان را
۹ شعر از رشیدالدین میبدی
قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان الم ۱ منم خداوند الله نام داناتر دانا بهر کس و هر چیز و هر هنگام أ حسب الناس أن یترکوا پنداشتند مردمان که ایشان را
قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بسم الله الملک المتعالی عن الحدود و الغایات المقدس عن الدرک و النهایات المنزه عن تجارف العبارات الباطن عن حصر الاحاطات الظاهر فی البینات و الآیات
جمهور مفسران بر آنند که این سوره جمله مکی است و از علی ع روایت کرده اند که میان مکه و مدینه فرو آمد و گفته اند همه مکی است مگر دو آیت و وصینا الإنسان بوالدیه و قوله و من الناس من ی
قوله تعالی أ و لم یروا کیف یبدی الله الخلق نمی بینند که الله چون در می گیرد کار و چون می آفریند آفریده و از نیست هست میکند ثم یعیده آن گه باز ایشان را از خاک بیرون آرد إن ذلک علی ا
قوله أ و لم یروا کیف یبدی الله الخلق ثم یعیده ابداء و اعادت خلق از روی ظاهر نشأة اولی و نشأة اخری است و از روی باطن اشارت است فرا تغیر اوقات و تکرر احوال ارباب القلوب گهی در قبض با
قوله تعالی أ و لم یروا حمزه و کسایی ا و لم تروا بتاء مخاطبه خوانند و معنی آنست که قل یا أیها الکفار او لم تروا کیف یبدی الله الخلق یبدأ بفتح یا خوانده اند و هما لغتان یقال بدأ الله
قوله تعالی و ما کنت تتلوا من قبله من کتاب تو پیش از این هیچ نامه ای نخواندی و لا تخطه بیمینک و بدست خویش هرگز ننوشتی إذا لارتاب المبطلون ۴۸ اگر چنان بودی که تو نویسنده بودی آن گه د
قوله تعالی و ما کنت تتلوا من قبله من کتاب الآیه از روی ظاهر بر لسان تفسیر معنی آیت آنست که ما ترا پیغامبر امی کردیم نه خواننده نه نویسنده نه هرگز بهیچ کتاب رفته و نه هیچ معلم دیده
قوله تعالی و ما کنت تتلوا یا محمد من قبله ای من قبل القرآن من کتاب کتابا من الکتب و لا تخطه بیمینک ای و لا تخط کتابا بیدک لانک امی لا تکتب و لا تقرأ و کذا صفة النبی ص فی التوریة و