شمارهٔ ۴۲
میلیناصح نصیحت تو به دل جای گیر نیست
ویرانه ای است دل که عمارت پذیر نیست
خوانند در شکارگه عشق بی جگر
صیدی که در کمند ملامت اسیر نیست
بسیار بی ملاحظه ای در جفا مگر
دانسته ای که از تو دلم را گزیر نیست
ظالم سوار من چو کند پای در رکاب
از دادخواه یک سر ره بی نفیر نیست
میلی به صبر خوی کن و با جفا بساز
کان شوخ را خیال وفا در ضمیر نیست