شمارهٔ ۵۳
میلیوه که بر هر سر ره بی سر و پایی دگر است
بس که هر لحظه گذار تو به جایی دگر است
حال خود چون به تو اظهار کنم در مستی
که ز هر جام ترا شرم و حیایی دگر است
دل بیچاره ام از آرزوی بالایش
در بلایی ست که هر چاره بلایی دگر است
بعد صد وعده خلافی بنگر سادگی ام
که ز هر وعده مرا چشم وفایی دگر است
دل چرا بر سر کویش نگشاید امروز
یار هرجایی ما گر نه به جایی دگر است
چون کشی تیغ جفا بر سر میلی دگری
کاش دست تو نگیرد که جفایی دگر است