شمارهٔ ۸۵
میلیزپا فتاده ام و سر بر آستانه اوست
فسانه گشته ام و بر زبان فسانه اوست
گمان آنکه ز عشقم هنوز بی خبر است
مرا زهمرهی بی تکلفانه اوست
به هر طرف که نمایم عزیمت رفتن
چو نیک در نگرم رو به سوی خانه اوست
دهد نشستن یار آن چنان ز رفتن یاد
که نانشسته مرا گوش بر بهانه اوست
دمی که دست ندامت به هم زند میلی
شود به ناله تسلی مگر ترانه اوست