شمارهٔ ۸۷
میلینداری غم دلم گر از تو ناخشنود می گردد
ز بس کز ناامیدیها تسلی زود می گردد
چنان در جنگ داد بی وفایی داد آن بدخو
که نام آشتی نشنیده شرم آلود می گردد
به راه انتظارش هر دم از بی اعتمادیها
گمانها گرد جان آرزو فرسود می گردد
من دیوانه را بر ساده لوحی خنده می آید
که دنبال تو بدخو از پی مقصود می گردد
همانا کرده حاصل رخصت منع مرا امشب
که در بیرون بزمش مدعی خشنود می گردد
چه خواهد بود میلی اعتماد وعده وصلی
که غیری گر ازان آگه شود نابود می گردد