شمارهٔ ۱۴۶
میلیاز مستی شب زلف تو بی تاب نماید
از آتش می لعل تو بی آب نماید
حسن تو ز آسیب نگاه هوس آلود
چون مجلس بر هم زده اسباب نماید
هر چشم زدن آهوی ناخفته شب تو
اظهار خمار و هوس خواب نماید
مژگان تو در پیش سر افکنده ازین شرم
کر چشم تو آثار می ناب نماید
کیفیت امشب گذرا بوده که امروز
از رنج خمار این همه بی تاب نماید
چون اشک من آن خانه نشین پرده دری کرد
از شرم کنون چون در نایاب نماید
میلی شده پابسته آن زلف و به چشمش
مژگان تو چون خنجر قصاب نماید