شمارهٔ ۱۸۹
میلیبه اجل کار دل زار مرا وا مگذار
به امید دگری کار مرا وا مگذار
ترک آزار مرا مرحمتش نام مکن
مرحمت می کنی آزار مرا وا مگذار
بنشین کار به جان آمده و جان بر لب
دم دیگر دل بیمار مرا وا مگذار
بی غمم چون هدف ناوک آسوده دلان
جانب خاطر افگار مرا وامگذار
عمر میلی به وفای تو تلف شد زنهار
که حق خدمت بسیار مرا وا مگذار