شمارهٔ ۲۲۸
میلیباز آتشی به جان بلاکش فکنده ام
خود را به دست خویش در آتش فکنده ام
سرگرمیی به عشق خودم دست داده است
هرگه نظر بر آن رخ مهوش فکنده ام
من از کجا خیال عنانگیری از کجا
خود را بس اینکه در ره ابرش فکنده ام
نقش تو چون گذشته به دل صد شکن درو
از پیچ و تاب زلف مشوش فکنده ام
رخت صلاح و زهد در آتش فکنده ایم
میلی نظر چو بر می بی غش فکنده ام