شمارهٔ ۲۴۴
میلیبه راه آرزو خاکم طریق خاکساری بین
مرا سرگشته دارد صرصر غم بی قراری بین
دم نظاره بر چشم آستین هرچند می مالم
همان دم دیده پر خون می شود بی اختیاری بین
جفایت گرچه دارد هر زمانم ناامید از جان
به امید وفایت خوشدلم امیدواری بین
به امید نگاهی مانده جان ور باورت ناید
گذر کن بر سر بیمار عشق و جانسپاری بین
به صد خواری چو دامنگیر آن گل می شود میلی
به خواری بر سرش پا می نهد خواری و زاری بین