شمارهٔ ۲۵۱
میلیدلم خوش است به نومیدی عنایت تو
که باور آیدم از دیگران شکایت تو
ز ناامیدی ام ای ناله شرم باد ترا
کزین زیاده گمان داشتم سرایت تو
ز گفت وگوی خود و مدعی پشیمانم
که ناامیدی ام افزود از حمایت تو
به گفت وگوست دلم با خیالش ای ناصح
برو برو که ندارم سر حکایت تو
چو میلی ام به نهایت رسید عمر و هنوز
نمی رهم ز جفاهای بی نهایت تو