شمارهٔ ۲۷۸
میلیامشب دگر کجایی و دلجوی کیستی
در خانه که ای و به پهلوی کیستی
بهر تو مانده بر سر زانو هزار سر
تا سر نهاده بر سر زانوی کیستی
از حسرت نظارگیان باخبر نه ای
تا چشم بر اشارت ابروی کیستی
با این بهانه جویی و تندی و سرکشی
اسباب حسرت دل بدخوی کیستی
میلی که بود طوطی طبع تو بی زبان
در گفت وگوی ز آینه روی کیستی