شمارهٔ ۲۸۸
میلیبعد از نگاه گرم تبسم نمی کنی
ما را امیدوار تکلم نمی کنی
در آتشند اهل محبت ز رشک هم
بر هیچ یک اگرچه ترحم نمی کنی
از جذبه کمند محبت که دلکش است
هرگز ره خرابه ما گم نمی کنی
افکنده ام ترا به زبانها و خوشدلم
کز شرم آن نگاه به مردم نمی کنی
میلی شود زیاده به رغم تو ظلم او
دیوانه ای که ترک تظلم نمی کنی