شمارهٔ ۲۴ - در نعت وجود مقدس خاتم النبیّین صلی الله علیه و آله و سلم

اول صبح دوم آخر دوران شب است

هله عید آمد و روزی خوش و وقتی عجب است

هر که را می نگری سرخوش صهبای سرور

هر کجا می گذری بزم نشاط و طرب است

آید از هر شجری صوت انا الله در گوش

چشم دل بازنما گاه تجلی رب است

همه سکان سماوات هم آواز شده

زهق الباطل و جاء الحقشان ورد لب است

گشت مولود چنین روز مهین فرزندی

که وجودش سبب خلقت هر أم و أب است

قایل کنت نبیا که مبارک ذاتش

خلقت آدم و ذریه ی او را سبب است

سید خیل رسل ختم نبیین احمد

شه لولاک محمد که امینش لقب است

حجة الله علی الخلق نبی الرحمه

مصطفی کز همه ی کون و مکان منتخب است

شیبة الحمد بدش جد و پدر عبدالله