شمارهٔ ۹۴ - در مدح وزیر عدلیه غلامحسین خان غفاری
محیط قمیآگهی دیگر چه ها ای غارت جان کرده ای
زلف را آشفته و خلقی پریشان کرده ای
بر رخ خورشیدوش افکنده ای مشکین نقاب
روز ما را تیره تر از شام هجران کرده ای
ای کمان ابرو ز شر غمزه ات افغان که باز
رخنه ها ز آن ناوک دلدوز در جان کرده ای
تا تو ای سرو خرامان از کنارم رفته ای
جوی خون از دیده ای جاری به دامان کرده ای
چشم بد دور از وجودت باد کز رخسار و قد
بزم ما را غیرت گلزار و بستان کرده ای
تا گشودستی به شکرخنده لعل روح بخش
خون ز حسرت در دل لعل بدخشان کرده ای
ای عزیز مصر خوبی یوسف جان را اسیر
در چه سیمین زنخ چون ماه کنعان کرده ای
مردمان گویند بوسی را به صد جان می دهی
گر چنین باشد نگارا خوب ارزان کرده ای
ای بلای جان دمی بنشین که تا برخاستی
فتنه ها برپا از آن بالای فتان کرده ای
زان چه کردستی عیان گفتیم جانا شمه ای
لیک در عالم بسی آشوب پنهان کرده ای
ای امین خلوت شه فخر کن بر عالمی
زان که عمری خدمت سلطان دوران کرده ای
خواستی تا همت از طبع امینی ای محیط
شهره خود را در سخن چو سلمان کرده ای
گر وجودت کیمیا گردد عجب منمای چون
جبهه سایی در ره خسرو فراوان کرده ای
ناصرالدین شه که گردون گویدش ای شهریار
حلقه فرماندهی در گوش کیوان کرده ای