بخش ۲۲ - بند افتادن شهریار در زندان سراندیب گوید

بعاس آن زمان گفت هیتال شاه

که برکش همین شب مر او را به راه

به سوی سراندیب بر بند کن

دل از بند او شاد خورسند کن

سراندیب را خود کمیندار باش

شب و روز هشیار و بیدار باش

فکندند یل را به پشت نوند

ببردند آن گاه در زیر بند

به سوی سراندیب در پیش شاه

شب تیره با سروران سپاه

به زندان مهراج کردش به بند

جهان جوی را عاس ناارجمند

خود آن جای شد پاسبان دلیر

ابا ده هزار از یلان همچو شیر

سپهبد به زندان مهراج ماند

جدا او هم از باره و تاج ماند

دگر روز دستور آمد بگاه

به هیتال گفت ای شبان کلاه

یکی نامه ای کن به نزدیک زال

بگویش که ای پهلو بی همال

نبیر تو ایدر به بند من است