فصل هیجدهم - می‌فرمود که تاج الدّین قبایی را گفتند که این دانشمندان

می فرمود که تاج الدین قبایی را گفتند که این دانشمندان در میان ما می آیند و خلق را در راه دین بی اعتقاد می کنند گفت نی ایشان می آیند میان ما و ما را بی اعتقاد می کنند و الا ایشان حاشا که از ما باشند مثلا سگی را طوق زرین پوشانیدی وی را با آن طوق سگ شکاری نخوانند شکار یی معنی است درو خواه طوق زرین پوش خواه پشمین آن عالم به جبه و دستار نباشد عالمی هنری است در ذات وی که آن هنر اگر در قبا و عبا باشد تفاوت نکند چنانک در زمان پیغمبر صلی الله علیه و سلم قصد ره زنی دین می کردند و جامه نماز می پوشیدند تا مقلد ی را در راه دین سست کنند زیرا آن را نتوانند کردن تا خود را از مسلمان نسازند واگرنی فرنگی یا جهودی طعن دین کند وی را کی شنوند که فویل للمصلین الذین هم عن صلاتهم ساهون الذین هم یراون و یمنعون الماعون سخن کلی این است آن نور داری آدمیتی نداری آدمیتی طلب کن مقصود این ست باقی دراز کشیدن است سخن را چون بسیار آرایش می کنند مقصود فراموش می شود بقالی زنی را دوست می داشت با کنیزک خاتون پیغام ها کرد که من چنینم و چنانم و عاشقم و می سوزم و آرام ندارم و بر من ستم ها می رود و دی چنین بودم و دوش بر من چنین گذشت قصه های دراز فرو خواند کنیزک به خدمت خاتون آمد گفت بقال سلام می رساند و می گوید که بیا تا تو را چنین کنم و چنان کنم گفت به این سردی گفت او دراز گفت اما مقصود این بود اصل مقصود است باقی دردسر است