بخش ۴۸ - باز ترجیح نهادن نخچیران توکل را بر جهد

جمله با وی بانگ ها بر داشتند

کان حریصان که سبب ها کاشتند

صد هزار اندر هزار از مرد و زن

پس چرا محروم ماندند از زمن

صد هزار ان قرن ز آغاز جهان

همچو اژدر ها گشاده صد دهان

مکر ها کردند آن دانا گروه

که ز بن بر کنده شد زان مکر کوه

کرد وصف مکر هاشان ذوالجلال

لتزول منۡه اقلال ٱلجبال

جز که آن قسمت که رفت اندر ازل

روی ننمود از شکار و از عمل

جمله افتادند از تدبیر و کار

ماند کار و حکم های کردگار

کسپ جز نامی مدان ای نام دار

جهد جز وهمی مپندار ای عیار