ناهید
مرجع تخصصی فرهنگی هنری برای داستان، شعر و کتاب صوتی فارسی ناهید بستری برای انتشار، خرید و شنیدن آثار ادبی و صوتی از نویسندگان، شاعران و خالقان مستقل است.
تمام حقوق محفوظ و متعلق به پلتفرم فرهنگی ناهید می باشد.
شاعران / جلال الدین محمد مولوی بخش ۱۷ - شرح انما المؤمنون اخوة والعلماء کنفس واحدة خاصه اتحاد داود و سلیمان و سایر انبیا علیهمالسلام کی اگر یکی ازیشان را منکر شوی ایمان به هیچ نبی درست نباشد و این علامت اتحادست کی یک خانه از هزاران خانه ویران کنی آن همه ویران شود و یک دیوار قایم نماند کی لانفرق بین احد منهم و العاقل یکفیه الاشارة این خود از اشارت گذشت جلال الدین محمد مولوی گرچه بر ناید به جهد و زور تو
لیک مسجد را برآرد پور تو
کرده او کرده تست ای حکیم
مؤمنان را اتصالی دان قدیم
مؤمنان معدود لیک ایمان یکی
جسمشان معدود لیکن جان یکی
غیرفهم و جان که در گاو و خرست
آدمی را عقل و جانی دیگرست
باز غیرجان و عقل آدمی
هست جانی در ولی آن دمی
جان حیوانی ندارد اتحاد
تو مجو این اتحاد از روح باد
گر خورد این نان نگردد سیر آن
ور کشد بار این نگردد او گران
بلک این شادی کند از مرگ او
از حسد میرد چو بیند برگ او
جان گرگان و سگان هر یک جداست
جمع گفتم جانهاشان من به اسم
کان یکی جان صد بود نسبت به جسم
هم چو آن یک نور خورشید سما
چونک برگیری تو دیوار از میان
چون نماند خانه ها را قاعده
فرق و اشکالات آید زین مقال
زانک نبود مثل این باشد مثال
فرقها بی حد بود از شخص شیر
لیک در وقت مثال ای خوش نظر
کان دلیر آخر مثال شیر بود
نیست مثل شیر در جمله حدود
تا که مثلی وا نمایم من ترا
تا ز حیرانی خرد را وا خرم
شب بهر خانه چراغی می نهند
تا به نور آن ز ظلمت می رهند
آن چراغ این تن بود نورش چو جان
هست محتاج فتیل و این و آن
آن چراغ شش فتیله این حواس
جملگی بر خواب و خور دارد اساس
بی خور و بی خواب نزید نیم دم
با خور و با خواب نزید نیز هم
با فتیل و روغن او هم بی وفا
زانک نور علتی اش مرگ جوست
چون زید که روز روشن مرگ اوست
جمله حسهای بشر هم بی بقاست
زانک پیش نور روز حشر لاست
نیست کلی فانی و لا چون گیا
آنچنان که سوز و درد زخم کیک
محو گردد چون در آید مار الیک
آنچنان که عور اندر آب جست
تا در آب از زخم زنبوران برست
می کند زنبور بر بالا طواف
چون بر آرد سر ندارندش معاف
آب ذکر حق و زنبور این زمان
هست یاد آن فلانه وان فلان
دم بخور در آب ذکر و صبر کن
تا رهی از فکر و وسواس کهن
بعد از آن تو طبع آن آب صفا
خود بگیری جملگی سر تا به پا
آنچنان که از آب آن زنبور شر
می گریزد از تو هم گیرد حذر
بعد از آن خواهی تو دور از آب باش
که بسر هم طبع آبی خواجه تاش
بس کسانی کز جهان بگذشته اند
لا نیند و در صفات آغشته اند
هم چو اختر پیش آن خور بی نشان
گر ز قرآن نقل خواهی ای حرون
خوان جمیع هم لدینا محضرون
محضرون معدوم نبود نیک بین
روح محجوب از بقا بس در عذاب
روح واصل در بقا پاک از حجاب
روح خود را متصل کن ای فلان
صد چراغت ار مرند ار بیستند
پس جدا اند و یگانه نیستند
زان همه جنگند این اصحاب ما
زانک نور انبیا خورشید بود
نور حس ما چراغ و شمع و دود
یک بمیرد یک بماند تا به روز
یک بود پژمرده دیگر با فروز
هم بمیرد او بهر نیک و بذی
گر بمیرد این چراغ و طی شود
نور آن خانه چو بی این هم به پاست
باز از هندوی شب چون ماه زاد
نور آن صد خانه را تو یک شمر
که نماند نور این بی آن دگر
تا بود خورشید تابان بر افق
هست در هر خانه نور او قنق
باز چون خورشید جان آفل شود
نور جمله خانه ها زایل شود
مر ترا هادی عدو را ره زنی
پرده های گنده را بر بافد او
از لعاب خویش پرده نور کرد
دیده ادراک خود را کور کرد
گردن اسپ ار بگیرد بر خورد
کم نشین بر اسپ توسن بی لگام
عقل و دین را پیشوا کن والسلام
اندرین آهنگ منگر سست و پست
کاندرین ره صبر و شق انفسست
بخش ۱۷ - شرح انما المؤمنون اخوة والعلماء کنفس واحدة خاصه اتحاد داود و سلیمان و سایر انبیا علیهمالسلام کی اگر یکی ازیشان را منکر شوی ایمان به هیچ نبی درست نباشد و این علامت اتحادست کی یک خانه از هزاران خانه ویران کنی آن همه ویران شود و یک دیوار قایم نماند کی لانفرق بین احد منهم و العاقل یکفیه الاشارة این خود از اشارت گذشت - جلال الدین محمد مولوی | ناهید
