بخش ۱۷ - بیان بقیه ی تمرد شیطان از امر حق تعالی و مردود شدن آن

همچو آن دیو رجیم کشتنی

کو گذشت از حد خود از رهزنی

پا ز حد خویش بالاتر نهاد

راه و رسم بندگی از دست داد

شعله غیرت سراپایش بسوخت

آتش لعنت به جانش برفروخت

رانده شد از عالم کروبیان

در زمین افتاد خوار و مستهان

سالهای بیشمار اندر سپهر

آن به قامت بد قرین ماه و مهر

بر فراز آسمان پرچم زدی

با ملایک بال و پر بر هم زدی

چون نکرد او سجده آدم قبول

کوکب بختش فتاد اندر افول

خوار و زار و رانده درگاه شد

از فراز مه به قعر چاه شد

عز و تمکینش همه بر باد رفت

علمهایش سر به سر از یاد رفت

آری آری ظلمت و دود گناه

خانه دل را کند تار و سیاه

در قفا هر ظلمتی را ظلمتی ست

هر گنه نساج پرده غفلتی ست