بخش ۳۶ - در بیان آنکه جمیع آفات و آلام از خودبینی می باشد

دوزخی دان این خودی را ای رفیق

دوزخی در وی مضیق اندر مضیق

دوزخی پرکژدم و پر اژدها

دوزخی کان را نباشد انتها

چون خودی مر کافران را شد قرین

شد جهنم هم محیط کافرین

این سخن را گر همی خواهی بیان

از نبی رو ما اصابک را بخوان

آری آری جمله آلام ای پسر

از خودی و خودپرستیها نگر

آن یکی را رنج و اندوه از حسد

تا چرا نعمت بجز من می رسد

آن یکی از کبر خودبینی ملول

گرچه از من برتر آمد آن فضول

آن یکی در محنت و بحث و جدال

یعنی از من چون فزونی در کمال