بخش ۹۹ - تتمه حکایت ابرهه و استغاثه به ولی عصر ع

الغرض آن پیل برجا ایستاد

هست این حیوان خدایا یا جماد

گر جمادی گوش و خرطومت چراست

ور تو حیوانی تو را جنبش کجاست

هرچه آمد بر سرت ای پیل مست

هین کدامین چشم بد پایت ببست

هی چه شد این پیل را ای پیلبان

باز گردانیدش از ره ز امتحان

چون ز راه خانه آن پیل ژیان

باز گردید ابرآسا شد روان

ابر چه بود بلکه چون ابر بهار

در دویدن شد نه شستن نه کیار

باز گردیدش به سوی کعبه رو

آب جنبش باز افتادش ز جو

در تحیر پیلبان و پیلران

پیل را خود لرزه ها بر استخوان