بخش ۱۱۰ - در بیان گردیدن مجنون گرد سگ کوی لیلی

هر سگی در کوی او دارد گذار

درد او یارب به جان من گذار

دید مجنون را یکی روزی که گشت

او همی گرد سگی در طرف دشت

خاک پای او همی برداشتی

گه به دیده گه به سر بگذاشتی

گفت ای مجنون چه باشد این جنون

این چه فن است از جنون ای ذیفنون

گفت مجنون از جنونم نیست این

این سگ سر منزل لیلی است این

چونکه این سگ اندر آن کو آشناست

خاک پایش طوطیای چشم ماست

گرچه در ظاهر کنم سگ را طواف

نیک می بیند حقیقت موشکاف

در بر دانا جهت دان معتبر

بر خصوصیت نیندازد نظر

حسن باشد هر کجا نغز است و خوش

خواه از تبت بود یا از حبش