بخش ۱۸۷ - بلندی رفتن نمرود به تماشای سوختن حضرت خلیل ع

بر لب جویی نشسته با نشاط

پهن کرده سبزه از هر سو بساط

روز دیگر گفت نمرود پلید

پور آذر خوش جزای خویش دید

هرکه از فرمان من پیچد سر

آتشش سوزد سر و دست و کمر

هرکه نافرمانی ما می کند

آتشش سودای یکجا می کند

آب و آتش جمله در فرمان ماست

هرچه هست امروز در سلطان ماست

هرکه از سلطان ما سر می کشد

سر به زیر تیغ و خنجر می کشد

میروم امروز در کوه بلند

تا ببینم حال آن مرد نژند

این بساط من بر آن بالا برید

جمله اسباب طرب گرد آورید