بخش ۱۸۸ - تاجری که همه سرمایه ی خود را بوق حمام خرید

این حکایت کرد روزی راستی

کان بعینه نقد جان ماستی

گفت در قزوین مرا یک بار بود

با منش انس و صفا بسیار بود

سالها بودیم با هم آشنا

متحد جانمان و تنهامان جدا

چشممان روشن به روز از روی هم

بزممان گلشن به شب از بوی هم

داده بودش کردگار مهربان

چار پور خوش لقای نوجوان

هر سه تن زیشان که کوچکتر بدند

کار بابا را مه و مصدر بدند

مایه ی چندی به هریک داده بود

در تجارت دستشان بگشاده بود

گاه در روم و گهی اندر یمن

گاه در هند و گهی اندر ختن

آن پدر بنشسته اندر دیلمان

وان سه فرزندش به اطراف جهان

چون حریصان روز و شب اندر طلب

بهر دانگی می شدندی تا حلب

مرد دنیا نشنود پندی زکس