تفکر در خلقت فضا و کرات آسمانی

و چون از سیر دریاها پرداختی چشمی بگشای و به عالم هوا نظری افکن از ابر و باد و باران و برف و تگرگ و رعد و برق و صاعقه و شهب و ببین که ابر که جسمی است خفیف چگونه آب ثقیل را برمی دارد و محافظت می کند و بر شهرها و دریاها و بیابانها عبور می کند به نوعی که قطره ای از آن نمی ریزد تا به محلی که مأمور شده است در آنجا می ایستد و آب را قطره قطره پی در پی بر آنجا می افکند به نوعی که قطره ای به قطره دیگر نمی خورد تا به زمین رسند و اگر سواد هوشت گشوده باشد در هر قطره خواهی دید که به قلم الهی و خط خداوندی نوشته که این روزی فلان حیوان یا نصیب فلان مکان است

و چون شمه ای از قدرت الهی را در هوا ببینی سر به سوی آسمان کن و دیده بر این طاق مینایی افکن و بگو ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانک یعنی پروردگارا تو این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده ای پاک و منزهی و زمانی تفحص از عجایب عالم افلاک کن ساعتی تفکر در غرایب آنها نمای از آفتاب درخشان و ماه تابان و ستارگان ثابته و سیاره که هر یک را وضعی و هیأتی و هر کدام را اثری و منفعتی است

یکی از غرب رو در شرق کرده

یکی در شرق کشتی غرق کرده

یکی حرف سعادت نقش بسته

یکی سر رشته دولت گسسته

شده گرم از یکی هنگامه روز