ترس و اقسام آن

صفت اول خوف است و آن عبارت است از دل سوختن و متألم بودن به سبب تشویش رسیدن به ناخوشی که تحقق آن محتمل باشد و تألم از تشویش امری که یقین باشد حصولش یا مظنون باشد اگر چه آن را خوف نگویند ولیکن آن نیز از ضعف نفس و موجب هلاکت است در ضمن خوف مذکور می شود

و فرق بین خوف و جبن آن است که در جبن الم و دل سوختن ضروری نیست پس کسی که شب در خانه تنها نمی خوابد جبن دارد و خوف ندارد زیرا که تا در آنجا نخوابیده المی ندارد

و بدان که خوف بر دو قسم است یکی خوف ممدوح و مستحسن و آن خوف از خدای و عظمت او از گناه خود است که ضد امن از مکر خداست و در بیان صفت دوم مذکور خواهد شد

دوم خوف مذموم و این قسم است که از جمله مهلکات است و مراد در این موضع این قسم است و این قسم از خوف نتیجه صفت جبن است