مفاسد پیروی از شهوت

و اما دوم که پیروی شهوت فرج و حرص بر مجامعت باشد پس شکی نیست که خود فی نفسه امری است قبیح و منکر و در نظر ارباب عقول مستهجن و مستنکر

عقل که کارفرمای مملکت بدن است به واسطه آن مقهور و منکوب و قوه عاقله که مخدوم قوا و حواس است خادم و مغلوب می گردد تا کار به جایی می رسد که همت انسان بر تمتع از جواری و نسوان مقصور و از سلوک آخرت مهجور می شود

بلکه بسا باشد که قوه شهویه چنان غلبه نماید که قوه دین را مضمحل و خوف خدا را از دل زایل نموده آدمی را به ارتکاب فواحش بدارد و اگر کسی را قوه واهمه غالب باشد این شهوت او را به عشق بهیمی منجر می سازد و آن ناخوشی ای است که عارض دلهای بیکار که از محبت خداوندگار خالی و از همت عالی بری باشند می شود

و بر کسی که دشمن خود نباشد لازم است که خود را از مبادی شهوت که فکر و نظر کردن باشد محافظت نماید و احتراز کند زیرا که بعد از هیجان قوه شهویه نگاه داشتن آن صعوبتی دارد و این اختصاص به شهوت ندارد بلکه محبت هر امر باطلی از جاه و مال و اهل و عیال و غیر اینها چنین است پس اگر آدمی ابتدا در آنها فکر نکند و ملتفت مبادی آنها نشود دفع آنها در نهایت سهولت و آسانی می شود و اگر پیش آنها را نگرفت و داخل در آنها شد دیگر نگاهداشتن خود امری است بسیار مشکل