تعظیم و احترام به بندگان خدا

و مخفی نماند که ضد این صفت که اکرام و تعظیم و احترام داشتن بندگان خدا بوده باشد از شرایف اعمال و فضایل افعال است

و در حدیث قدسی وارد شده است که حق سبحانه فرمود که باید ایمن شود از غضب من هر که اکرام کند بنده مومن مرا و از حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم مروی است که هیچ بنده ای از امت من نیست که ملاطفت کند با برادر مومن خود به نوعی از ملاطفت مگر اینکه خدا از خدمه بهشت خدمتکار از برای او قرار می فرماید و از حضرت صادق علیه السلام مروی است که هر که خواری از روی برادر مومن خود بردارد خدای تعالی ده حسنه برای او می نویسد و هر که بر روی برادر مومن خود تبسم کند خدای تعالی از برای او حسنه ثابت کند و فرمود هر که برادر مومن خود را مرحبا گوید خدای تعالی تا روز قیامت مرحبا از برای او می نویسد و فرمود هر که نزد برادر مسلم خود آید و او را اکرام کند خدای تعالی را اکرام کرده است روزی آن حضرت به اسحق بن عمار فرمود که ای اسحق به دوستان من هر قدر توانی احسان کن که هیچ مومن احسان به مومنی نکرد و اعانت او ننمود مگر اینکه صورت ابلیس را خراشید و دل او را مجروح ساخت و از جمله اموری که آدمی را به اکرام و تعظیم مردم وا می دارد آن است که به تجربه ثابت شده است که هر که به هر نظری مردم را می بیند مردم نیز به آن نظر به او نگاه می کنند و او را می بینند آری هر کس هر چه می کارد می درود