ترک اعانت مسلمین و عدم اهتمام در امور ایشان

صفت چهارم ترک اعانت مسلمین و عدم اهتمام در امور ایشان است و منشأ این صفت اگر عداوت یا حسد باشد از رذایل قوه غضبیه خواهد بود و اگر باعث آن کسالت یا بخل یا ضعف نفس باشد از نتایج قوه شهویه محسوب خواهد شد

و بالجمله شکی نیست که این از رذایل صفات و از جمله مهلکات و علامت ضعف ایمان و باعث حرمان از درجات جنان است و احادیث و اخبار در مذمت آن بسیار وارد شده

و از حضرت امام محمد باق علیه السلام مروی است که هر که مضایقه کند از اعانت برادر مسلم خود و برآوردن حاجت او مبتلا می شود به اعانت کردن کسی که در اعانت او گناه باشد و هیچ مزدی از برای او نباشد و از حضرت صادق علیه السلام مروی است که هر مردی از شیعیان ما که یکی از برادران او به نزد او آید و از او در حاجتی استعانت جوید و آن مرد با وجود قدرت اعانت او را نکند خدا مبتلا سازد او را به اعانت کردن دشمنان ما تا به واسطه آن خدا در روز قیامت او را عذاب کند و فرمود که هر مومنی منع نماید از مومن دیگر چیزی را که به آن محتاج باشد و آن شخص قادر بر رسانیدن آن به او باشد خدا در روز قیامت او را باز می دارد در حالتی که روی او سیاه و چشم او کبود و دستهای او به گردن بسته باشد پس خطاب می رسد که این است خیانتکاری که خیانت با خدا و پیغمبر نموده پس امر می شود که او را به جهنم افکنند روزی آن سرور به جمعی که در خدمت او حاضر بودند فرمود چه شده است شما را که استخفاف به ما می کنید مردی از اهل خراسان برخاست و عرض کرد معاذالله که ما استخفاف به تو یا به چیزی از فرموده تو کنیم حضرت فرمود تو یکی از آنهایی که به من استخفاف کردی عرض کرد معاذالله حضرت فرمود آیا نشنیدی که فلان شخص در نزدیکی منزل جحفه وقتی که می آمدی می گفت مرا به قدر یک میل سوار کن که والله خسته شده ام و تو سر راست نکردی پس استخفاف به او کردی و هر که استخفاف به مومنی کند به ما استخفاف کرده است و حرمت خدای را ضایع نموده است و فرمود هر که به جهت حاجتی به نزد برادر خود رود و او قدرت بر روا کردن آن داشته باشد و روا نکند خدا بر او مسلط می کند افعی را که انگشت ابهام او را در قبر بگزد تا روز قیامت و از حضرت امام موسی کاظم علیه السلام منقول است که هر که به نزد مردی از برادران خود رود و پناه بر او برد به جهت کاری و او با وجود قدرت او را پناه ندهد به تحقیق که قطع ولایت خدا را کرده است و از حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم مروی است که هر که اهتمام در درست کردن و اصلاح امور مسلمانان نداشته باشد مسلمان نیست به شرط قدرت