سخن چینی و نمامی و مفاسد آن

صفت یازدهم سخن چینی و نمامی و مفاسد آن و این رذل ترین افعال قبیحه و شنیع ترین همه است و صاحب این صفت از جمله اراذل ناس و خبیث النفس است بلکه از کلام الهی مستفاد می شود که هر سخن چینی ولد الزنا است

می فرماید هماز مشاء بنمیم مناع للخیر معتد أتیم عتل بعد ذلک زنیم و می فرماید ویل لکل همزه لمزه یعنی وای از برای هر سخنی چینی غیبت کننده و حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود که هیچ سخنی چینی داخل بهشت نمی شود و فرمود که دشمن ترین شما در نزد خدا کسانی هستند که از پی سخن چینی میان دوستان می روند و برادران را از هم جدا می کنند و طلب عیب پاکان را می نمایند و در حدیث دیگر از آن سرور مروی است که چنین اشخاص شرار مردم اند و نیز از آن بزرگوار مروی است که حق سبحانه و تعالی بهشت را آفرید و به آن فرمود که سخن بگو بهشت گفت به سعادت رسید هر که داخل من شد خداوند جبار جل جلاله فرمود قسم به عزت و جلال خودم که مأوا نمی کند در تو هشت گروه مداومت کننده بر شرب خمر و اصرار کننده بر زنا و سخن چین و دیوث و لشکر پادشاه ظالم و مخنث و کسی که قطع رحم کند و آنکه با خدا عهدی نماید و به آن وفا نکند آورده اند که در زمان حضرت موسی علی نبینا و آله و علیه السلام در بنی اسراییل قحط و خشک سالی شد موسی علیه السلام چندین دفعه به دعای باران بیرون رفت و اثری نبخشید حضرت کلیم الله در این باب مناجات کرد وحی به او رسید که در میان شما سخن چینی هست و من به شومی او دعای شما را مستجاب نمی کنم و از مضمون این خبر می توان دانست که صاحب این صفت چقدر از رحمت الهی دور است که از شیامت همراهی او دست رد بر سینه مدعای حضرت کلیم نهاده و در رحمت و فیض بر روی امتی نگشاده