فصل - طریق تحصیل رضا

طریق تحصیل رضا آن است که سعی کند در تحصیل محبت الهی به دوام ذکر خدا در قلب و فکر در عجایب صنع او و تدبر در حکم و مصالحی که در مخلوقات قرار داده و به مواظبت بر طاعات و عبادات و تضرع و زاری با کم نمودن علایق دنیویه و عوایق نفسانیه تا محبت او به مرتبه ای رسد که محو خیال دوست گردد و چنان مست باده محبت گردد که احساس ألم و مصایب و بلاها نکند همچنان که همچنان که عاشق شیدا که از همه حالات عشق لذت می یابد و بر آنچه در اقلیم عشق بر او دشوار شود مبتهج و مسرور می گردد و می گوید

گر تیغ بارد از کوی آن ماه

گردن نهادیم الحکم لله

و می گوید

برنمی دارم از این در سر خود ای دربان

صد ره از سنگ جفای تو گرم سر شکند

و می گوید

تو می باید که باشی ورنه سهل است

زیان مایه جاهی و مالی

و نیز می گوید

خوشا یاد عشق و خوشا نام عشق