فصل - صبر در حال رفاه و نعمت

بدان که همچنان که صبر در بلایا و مصیبت است همچنین رفاهیت و نعمت نیز محتاج به صبر است

و بیان این مطلب آنکه هر چه از برای بنده در دنیا حاصل می شود یا موافق خواهش و طبع او هست یا نیست بلکه کراهت از آن دارد و در حال فوز به سعادات به صبر موقوف است زیرا در حالت رفاهیت و حصول آنچه موافق خواهش است مثل صحت و وسعت اموال و رسیدن به جاه و مال و کثرت قبیله و عیال هرگاه صبر و خودداری نکند و خود را ضبط نتواند نمود از فرورفتن در آنها و مغرور شدن به آنها طاغی و یاغی می شود و سرکشی آغاز می نماید

چنانچه خدای تعالی می فرماید کلا إن الإنسان لیطغی أن رآه استغنی یعنی انسان چون خود را مستغنی دید طغیان می ورزد و از این جهت است که یکی از بزرگان دین گفته مومن بر بلا صبر می کند اما صبر نمی کند بر حال عافیت مگر بنده صدیق و از این جهت بود که چون دنیا وسعت به هم رسانید بر صحابه پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم و از تنگی معاش بیرون آمدند گفتند که خدا امتحان کرد ما را به رنج و محنت بر آن صبر کردیم و امتحان کرد به فتنه رفاهیت پس قدرت بر صبر آن نداریم و از این راه خدای تعالی فرمود یا ایها الذین آمنوا لا تلهکم اموالکم و اولادکم عن ذکر الله یعنی ای کسانی که ایمان آورده اید مشغول نسازد شما را مالهای شما و فرزندان شما از یاد خدا و فرمود ان من ازواجکم و اولادکم عدوا لکم یعنی به درستی که از زنان و فرزندان شما هستند که دشمنند با شما