شمارهٔ ۴۶
سیدای نسفیای ز رویت درگرفته شمع ها در خانه ها
انجمن ها هر طرف از مرده پروانه ها
یاد عمر رفته خود هرکه باشد می کند
نیست غیر از ذکر زلفش بر زبان شانه ها
عشرت ایام در دوران ما شد منتهی
برنمی آید صدایی از لب پیمانه ها
دست خشک اهل طمع را دست رد خواهد شدن
می کند مشاطه این نقل از زبان شانه ها
در خیال صید اگر دامی فگندی بر زمین
سبز چون مژگان شود در چشم دامم دانه ها
در چمن آهی گر از سرگشتگی بیرون کشم
آسیابی باد گردد بلبلان را خانه ها
سیدا آرام از دنیاپرستان برده اند
خواب راحت کرده ام از دیده دیوانه ها