بخش ۲۹ - اقرار کردن رستم با پهلوانان ایران وقبول کردن پهلوانان

چنین گفت رستم کای بخردان

دلیران کارآزموده ردان

شما سر به سر دوستدار منید

همه سرفرازید و یار منید

اگرتان به بانو زجنگ آورم

همه نامتان را به ننگ آورم

شمارا نخواهم ابا او نبرد

که از جنگ او شیر شد دل به درد

همین فرش که افکنده از رنگ رنگ

که یک میل ره پیش او نیست تنگ

بیندازمش بر سر مرغزار

نشانم برو چارصد نامدار

به فرمان دادار جان آفرین

که او داد ما را ره داد و دین

چو بر جا بیارند یکسر درنگ

بیایم گشایم برین فرش چنگ

برافشانمش هرکه بر فرش ماند

درخت نشاطش به گیتی نشاند

به دامادیم هست شایسته او

بگفتند هرکس که گفتی نکو

ببودند آن روز و آن شب مگر

کسی رای دیگر نیفکند بر