بخش ۱۷۸ - رسیدن نامه زال به فرامرز و احوال پرسیدن از فرستاده از جنگ بهمن

ازو نامه بستد فرامرز راد

بخواند و ببوسید وبر سرنهاد

زدیده ببارید خوناب چند

دل از گردش چرخ گردان نژند

که بر ما به یکباره پشت آورید

چنین روزگاری درشت آورید

پدرکشته ودودمانمستمند

پسرزارگشتهنیایش به بند

همان سیستانی که گرشاسب کرد

از آن شاه بهمن برآورد گرد

اگر من زکابل گریزان شوم

همان به که در خاکریزان شوم

به نام بلند ار برآید روان

به از زنده در تنگ تا جاودان

گریزنده گر نام کردی بلند

بدی پیش پیشینیان ارجمند

پدر بود خودپهلوان سوار

گریزان نگشتی ز اسفندیار

زبهمن نشاید گریزید پس

دوباره به گیتی نمرده است کس

بگفت این و پوینده را پیش خواند

زبهمن سخن ها برو چند راند