شمارهٔ ۷۸

بتان چو زلف مسلسل به تاب می سازند

به گردن قمر از مو طناب می سازند

چو از کنار جبین به کشند طرف کلاه

هلال یک شبه را آفتاب می سازند

صبا بگوی به مانی که نوخطان ختا

بیا به بین که چه نقش بر آب می سازند

به حیرتم که ز بهر چه گلگران قضا

عمارت دل ما را خراب می سازند

نگفتمت که مده دل به گل رخان نیر

که می برند در آتش کباب می سازند