شمارهٔ ۲۰ - ایضا در مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان در عید فطر گفته شده

صبح عیدست که بر میکده بگشاید در

سجده شکر کند نزد صبوحش ساغر

این چه عطرست که افشانده گریبان صباح

وین چه فیض است که برکرده سر از جیب سحر

هر سو از تهنیت نعره مستان صبوح

صد اجابت شده بیهوش در آغوش اثر

دست بر دوش صبا جلوه به سودای مشام

نگهت میکده را شور محبت در سر

در دل افغان که بیا باده سی روزه بگیر

در سر آشوب که رو قسمت یک ماهه ببر

روز یکرنگی و هنگامه مهرافزایی است

ذره در صحبت نورست به صد شور و شرر

شعله مرتبه حسن بلندست امروز

بال پروانه به خود وصل کند مرغ نظر

هجر افکنده ز سر پنجه بیداد کمان